De toestand in de (binnen)wereld, deel 34, door Bert-Jan van der Mieden

Een nadere toelichting op de betekenis van mijn ontmoeting met de zwaan Engelbert. En Hoe onverwachte gebeurtenissen ons uitnodigen tot bewust worden, bewust zijn en bewust doen.

De afgelopen weken heb ik mijn ervaring gedeeld over de ontmoeting met de zwaan Engelbert en de symbolische en spirituele betekenis die deze gebeurtenis voor mij heeft gehad. Zie het artikel dat ik 17 november j.l. op mijn website liet plaatsen: /inspiratie/de-toestand-in-de-binnenwereld-deel-32-door-bert-jan-van-der-mieden/

Ik heb meelevende reacties ontvangen, maar ook reacties waaruit bleek dat de diepere betekenis van mijn verhaal niet voor iedereen duidelijk was. Dat begrijp ik heel goed, want over dat innerlijke proces spreken we niet vaak en iedereen beleeft de werkelijkheid op diens eigen manier. Het is heel normaal en begrijpelijk dat mensen het alleen zagen als een bizar ongeluk en begrepen dat we erg geschrokken waren. Anderen spraken over de emotionele impact: de ontreddering en het verdriet. Ook dat medeleven betekende veel voor me. Er waren er ook die de symboliek en spirituele betekenis wel begrepen. We maken allemaal onze eigen unieke levensreizen en laten we die respecteren van elkaar en van elkaar leren. Ik ben dankbaar voor elke reactie die ik ontving. Ze laten zien hoe verschillend wij zijn en hoe verschillend wij waarnemen en betekenis geven aan wat ons overkomt. Ze nodigen uit tot verdere verheldering en er ontstaan zo waardevolle dialogen over ieders ervaringen en levensreis. Om het verhaal vollediger te maken, licht ik graag toe wat ik ermee wilde uitdrukken en vanuit welke levensfilosofie ik tot deze betekenisgeving kwam.

Wanneer ik het over zin- en betekenisgeving en over de verbondenheid tussen deze wereld en de meerdimensionale werkelijkheid heb, is dat alleen bedoeld als uiting van mijn persoonlijke ervaring. Het is nooit mijn bedoeling anderen te overtuigen; dat vind ik namelijk respectloos en zinloos en leidt zelfs tot verderfelijke, sektarische toestanden is mijn ervaring. Ieder mens duidt gebeurtenissen vanuit diens eigen achtergrond, ervaringen en bewustzijnsproces. Zin- en betekenisgeving ís gelukkig een individueel proces en de diversiteit daarin verrijkt ook onze contacten. Soms gebeurt er iets waardoor je leven verandert en je ineens voelt waar je staat, waar je naartoe wilt en wat je in dit leven te doen hebt. Onverwachte gebeurtenissen kunnen soms fungeren als katalysator voor bewustwording, persoonlijke groei, of doen ons vanuit een ander perspectief naar het en ons eigen leven kijken.

Wat ik werkelijk wilde zeggen

Door diverse ervaringen in leven, wonen en werken, geloof ik niet dat toeval bestaat en het was dan ook niet vreemd dat ik ook van deze gebeurtenis naar de betekenis zocht. Het ging voor mij niet alleen om de zwaan als dier, hoe naar we het ook vonden dat hij het ongeluk niet overleefde, maar ik kreeg diezelfde dag nog het gevoel dat dit zowel voor de zwaan als voor ons iets betekende.

Mijn artikel over deze bijzondere gebeurtenis met de zwaan had één kernboodschap: soms kan een ingrijpende gebeurtenis je helpen herinneren wie je in wezen bent en je opnieuw verbinden met het Licht dat zowel buiten ons als in ons aanwezig is. Voor mij bevestigde deze ervaring iets wat ik al lang wist, maar soms dreig te vergeten door alles wat mij in het dagelijks leven bezighoudt. Voor mij was dit geen gewoon ongeluk. Ik begreep dat het Leven mij iets wilde laten zien, iets duidelijk wilde maken en wilde dat ik mij iets herinnerde. De ontmoeting met Engelbert deed mij beseffen dat er een onlosmakelijke verbinding bestaat tussen hoe we de wereld dagelijks ervaren en de diepere dimensie en het zielsverlangen in onszelf. Het was een ervaring waarin de scheiding tussen de zichtbare en de onzichtbare wereld werd opgeheven. De zichtbare en de innerlijke wereld werden met elkaar verbonden. De gebroken voorruit stond daar symbool voor. Het raakte mijn innerlijke kern, mijn ware Zelf. Ik werd me daardoor nog bewuster van het feit dat we twee persoonlijkheden in ons omdragen: de schijnpersoonlijkheid die we hebben en onze ware persoonlijkheid, ons Zelf, die we in wezen zijn. Door deze gebeurtenis werd ik me veel bewuster van het feit dat ons Zelf in ons is. Dat inzicht werd door deze gebeurtenis opnieuw voelbaar, ervaarbaar.

Waarom ik mijn verhaal deelde

Ik publiceerde mijn artikel in de hoop dat jij en anderen iets aan mijn uitleg daarvan hebben. En dat blijkt – gezien een aantal reacties die ik mocht ontvangen en gesprekken die ik erover had – gelukkig ook zo te zijn. Mijn verhaal wil een uitnodiging zijn te ontdekken en te onderzoeken welke gebeurtenissen ons raken op een manier die niet zichtbaar, maar wel heel wezenlijk is. Dat gebeurt naar mijn idee op het moment en op de wijze die past bij onze eigen levensreis.

Het leven spreekt ons allemaal op verschillende manieren aan. Dat we het leven allemaal op onze eigen unieke wijze ervaren en interpreteren is de kostbare rijkdom van diversiteit. Laten we die koesteren, want daardoor kunnen we veel van elkaar leren is mijn ervaring. Dat en dit artikel is dan ook een uitnodiging tot nadere uitwisseling. Ik hoop natuurlijk dat jij en vele andere medereizigers óók mogen ervaren, dat toeval niet bestaat en dat het Leven ons boodschappen stuurt ten behoeve van onze bewustwording en bewust geluk en succes. En dat we er samen in slagen de meerdimensionale werkelijkheid en deze driedimensionale wereld bewust met elkaar te verbinden in leven, wonen en werken. In deze decembermaand kunnen we genieten van alle lichtjes buiten ons. Ik hoop met deze artikelen ertoe bij te dragen dat eenieder het Licht in zichzelf en in de ander ontdekt en ervaart. En dat deze en onderstaande uitleg helpt om de betekenis die ik ervoer duidelijker te maken. Dank aan iedereen die meedenkt, reageert en vragen stelt. Reacties en vragen zijn uiteraard welkom.

Een onverwachte gebeurtenis als uitnodiging tot bewustwording

Soms gebeurt er iets dat ons volledig door elkaar schudt: een onverwachte schrik, een ingrijpend voorval, een moment dat zo buiten ons dagelijkse leven valt, dat je even niet meer weet hoe je het hebt. Zulke momenten voelen vaak crisisachtig, maar blijken later bijzondere bewustzijnsmomenten op te leveren. Ze laten zien waar we staan, wat we vasthouden en wat we kunnen, mogen of moeten loslaten, willen we gelukkig zijn. Een ingrijpende gebeurtenis kan ons op fysiek, mentaal, emotioneel, sociaal, relationeel en/of spiritueel niveau raken. We worden dan geconfronteerd met onze kwetsbaarheid en met het feit dat het leven niet altijd loopt zoals wij het willen. Maar juist daarin kan een bron van inzicht verborgen zijn. Door zulke, ingrijpende momenten kunnen we ook ontdekken dat niet al onze verwachtingen kloppen en dat we verlangens – bijvoorbeeld naar veiligheid, goede relaties, erkenning en waardering – buiten onszelf zoeken, maar die beter in onszelf kunnen hervinden.

Als ik, en net zoals ik ook anderen, terugkijken naar zo’n voorval, dan valt vaak op dat we iets kwijtraken: we hebben iets niet onder controle, de ander begrijpt ons niet, of bleek niet te zijn die wij dachten of hoopten dat hij/zij zou zijn, het leven loopt anders dan we dachten, enz. Maar wat we ontvangen blijkt nog veel kostbaarder te zijn: we zijn veerkrachtiger dan we dachten, iets wordt ons opeens veel duidelijker, hetgeen zelfs tot opluchting kan leiden, of we worden ons van iets bewust, waardoor we gelukkiger worden en beter in ons vel gaan zitten. We kunnen bijvoorbeeld ons realiseren dat we niet afhankelijk hoeven te zijn van de goedkeuring en waardering van anderen. We ontdekken in onszelf onze eigenwaarde en levensvreugde en wat wij belangrijk vinden in het leven. Natuurlijk willen we verbonden zijn met anderen, want we zijn immers sociale wezens, maar we staan en gaan voortaan voor gezonde, duurzame relaties, zonder psychische afhankelijkheid. Dan delen we bewust wat er in ons leeft, zonder dat we het nodig hebben dat een ander het (volledig) begrijpt.

Het leven nodigt ons continu uit ons te ontwikkelen en ontplooien en – helaas vaak door schade en schande – ons Zelf te worden en te zijn. Mijn ervaring is dat het vaak de moeilijke momenten, situaties en/of omstandigheden zijn die ons daartoe brengen. Als je er niets mee doet, leveren ze niets op. Maar als we ze onderzoeken, kunnen onze zorgen, angsten, verdriet en schrikmomenten in een geheel ander, en betekenis- en zinvol, daglicht komen te staan. In alles wat we meemaken liggen kansen en mogelijkheden: om bij ons Zelf te komen, ons hoofd, hart en ledematen met elkaar te verbinden en menselijker en met meer diepgang en bewustzijn de regie stevig ter hand te nemen in leven, wonen en werken. We hoeven niet perfect te zijn tijdens deze levensreis, maar we kunnen wel bewuster aanwezig zijn, bewuster onze keuzes maken en beslissingen nemen en daar onze verantwoordelijkheid voor nemen. Soms laat het leven ons een pas op de plaats maken en wil het ons wakker schudden.

Ons Zelf en onze schijnpersoonlijkheid

We kunnen pas echt ons Zelf zijn, als we ons bewust zijn van onze innerlijke tweespalt: ons Zelf zijn, of ons volledig identificeren met onze schijnpersoonlijkheid. Het Zelf is de diepliggende, wezenlijke kern in ons, die op basis van ons innerlijk geweten, weet wat goed en waar is. Het is evenwichtig, krachtig, liefdevol, vol schoonheid en vertrouwen, volwassen, vreugdevol, waarachtig, wijs en zuiver en neemt diens verantwoordelijkheid. Het heeft geen bevestiging nodig en zoekt geen conflict. Het neemt waar vanuit innerlijke rust en zekerheid, met overzicht en mededogen.

De schijnpersoonlijkheid is de persoonlijkheid in ons die zich eerst inwikkelt in de schijn, in minderwaardigheidsgevoelens en -gedachten, en zich daar weer uit kan ontwikkelen. Het is de persoon met angsten, verdriet, zorgen, onzekerheden en allerhande schijngedrag. De schijnpersoonlijkheid is niet slecht, maar heeft wel zijn/haar beperkingen. De mogelijkheid tot het krijgen van schijn en het hebben van onze schijnpersoonlijkheid is zelfs het belangrijkste te noemen dat wij als schepsel hebben gekregen! Want daardoor ervaren we de tegenstellingen in en buiten ons en kunnen we ons bewust worden van wie wij (willen) zijn.

Levenskunst is voor mij de kunst om bewust en steeds bewuster te leven. Bewustwording betekent niet dat we de schijnpersoonlijkheid afwijzen, maar dat we doorzien dat we meer zijn dan onze schijnpersoonlijkheid en dat we ons Zelf zijn. Wanneer we leven vanuit ons Zelf maken we betere, zuiverder en waarachtiger keuzes, voelen we meer innerlijke rust en zekerheid, blijven we ook in moeilijke situaties ons Zelf, laten we ons niet uit het veld slaan door kritiek, of misverstanden en leven we bewuster, liefdevoller en authentieker. Ons Zelf is ons kompas en onze schijnpersoonlijkheid is ons kostbare voertuig. Wanneer wij die twee laten samenwerken, bevrijden we onszelf en worden we bewust gelukkig en succesvol.