De toestand in de (binnen)wereld door Bert-Jan van der Mieden, deel 6
Tot nu toe heb ik jullie aan het denken gezet, over wie jij, de ander en wij zijn, in schijn en zijn. Met die wisselwerking hebben we 24/7 te maken. Maar het zijnde, ons Zelf, ons wezen is er nooit niet. We zijn ook wie wij zijn zonder daarover te denken. Net zoals een bloem bloeit, omdat die bloeit. De zon schijnt, omdat die schijnt en de sterren aan de hemel staan, omdat ze er zijn.
Ik ben een continue denker en voeler, dus voor mij is dat levenskunst. Er zijn ook momenten van rust daarin, als ik in de natuur ben, naar muziek luister, of ergens stil zit te zitten. Dan zou ik dus mijzelf kunnen zijn, gewoon door er te zijn. En die momenten zijn er. Gisteren hadden Joke en ik zo’n moment, toen we een bijzondere dienst bijwoonden in de St. Jan in ’s Hertogenbosch. We genoten van prachtige orgelmuziek, de Krönungsmesse van W.A. Mozart en het Hallelujah uit de Messiah van G.F. Händel. Dan ga je op in de schoonheid van de kathedraal en de muziek. Een belevenis die we in dankbaarheid herinneren.
Die momenten van er zijn, zijn er ook in liefde naar de ander en het andere. Dan ben je er. Er zijn dus gelukkig momenten dat we niet hoeven na te denken, maar er net zoals de natuur zijn. En dat is niet gewoon er zijn, maar buitengewoon! Dan ervaren we het Wonder van het Zijnde. Koester die ervaringen en zoek ze op, want dat is in deze tijd urgenter en noodzakelijker dan ooit.
Volledig alleen mezelf zijn, kan ik bijvoorbeeld ervaren als ik klassiek improviseer op de vleugel. Me afstemmend op de omgeving en de luisteraars, maar me in eerste instantie richtend op het zijnde, universele en meerdimensionale, om me daardoor te laten inspireren. Dan verbinden deze driedimensionale en de meerdimensionale wereld zich met elkaar en beleven we individueel en met elkaar een bijzondere ervaring.
In de voorgaande artikelen in deze serie had ik het over de binnen- en buitenwereld, over het lijden en onze innerlijke tweespalt. En hoe wij daarmee om kunnen gaan, door te luisteren naar onszelf, de ander en het andere. Het Zijnde is onze oorsprong en onze basis. Vanuit dat fundament kunnen we, ook in de huidige toestand in de wereld, koers zetten naar een perspectiefvolle toekomst. We zijn dat ook verplicht aan onszelf en aan vorige, de huidige en toekomstige generaties. Het herinneren en realiseren van ons zielsverlangen, en door op basis daarvan ons Zelf te zijn, geeft ons ook de kracht daartoe.
Wanneer heb jij die dit soort zijnservaringen? Wanneer ben jij jezelf? Op welke momenten kan jij dat het beste zijn? Laat het mij s.v.p. weten. Dat kan ook via bjpvandermieden@pyramide.nl. Alle mails worden uiteraard strikt vertrouwelijk behandeld.